W Chełmie uczą reagować na przemoc rówieśniczą. Ruszyła trzecia edycja warsztatów

W Świetlicy Środowiskowej przy MOPR w Chełmie młodzi ludzie nie dostali gotowych recept na trudne sytuacje. Zamiast tego weszli w rozmowę o tym, co dzieje się między rówieśnikami, gdy żart zaczyna ranić, a ekran telefonu staje się narzędziem presji. To pierwsze z czterech spotkań tegorocznej edycji warsztatów, które mają oswajać temat przemocy i uczyć, jak na nią reagować bez milczenia.

• Miasto wraca do tematu, który nie znika ze szkolnych korytarzy
• Pierwsze spotkanie pokazało, że relacje potrafią zarówno wspierać, jak i ranić
• Głos młodzieży i rozmowa po zajęciach zostały najdłużej

Miasto wraca do tematu, który nie znika ze szkolnych korytarzy

Ośrodek Interwencji Kryzysowej działający przy Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w Chełmie prowadzi w 2026 roku działania finansowane ze środków Urzędu Miasta Chełm. To element miejskiego programu przeciwdziałania przemocy domowej oraz ochrony osób doznających przemocy domowej na lata 2026–2029. W praktyce oznacza to kontynuację pracy, która nie kończy się na jednym spotkaniu ani na jednorazowej akcji informacyjnej.

Tegoroczna odsłona jest już trzecią z kolei. Warsztaty rozpoczęto w 2024 roku, a ich wspólnym tematem pozostają bullying i cyberbullying. Chodzi o zjawiska dobrze znane szkolnym pedagogom, rodzicom i samym uczniom, choć wciąż zbyt często bagatelizowane. Organizatorzy stawiają na profilaktykę wśród dzieci i młodzieży z Chełma oraz na budowanie świadomości wokół przyczyn, objawów i skutków przemocy rówieśniczej.

Pierwsze spotkanie pokazało, że relacje potrafią zarówno wspierać, jak i ranić

Pierwsze z czterech zaplanowanych spotkań odbyło się 11 czerwca 2026 roku. Uczestnicy pracowali przy ćwiczeniu, które miało pokazać prostą, ale ważną rzecz – relacje między młodymi ludźmi mogą dawać oparcie, lecz mogą też stać się źródłem przykrości i bólu. Taki punkt wyjścia pozwala przejść od teorii do doświadczenia, a to zwykle działa mocniej niż sucha definicja.

W trakcie zajęć poruszono zarówno przemoc obecna w szkole, jak i tę przenoszącą się do internetu. Zwrócono też uwagę na różnicę między skarżeniem a zgłaszaniem sytuacji, w której komuś dzieje się krzywda. To rozróżnienie ma znaczenie większe, niż mogłoby się wydawać. Dla młodych ludzi bywa granicą między biernym przyglądaniem się a realną reakcją.

Głos młodzieży i rozmowa po zajęciach zostały najdłużej

Uczestnicy nie pozostali bierni. Włączali się w rozmowę, opowiadali o własnych doświadczeniach i wspólnie szukali sposobów reagowania na przemoc. Tego typu wymiana jest cenna, bo pozwala usłyszeć, jak młodzi ludzie rozumieją presję grupy, wykluczenie czy internetowe docinki, które potrafią ciągnąć się długo po wyłączeniu telefonu.

Spotkanie zakończyło się wspólnym poczęstunkiem i rozmowami podsumowującymi. To właśnie ten mniej formalny moment często domyka całość najlepiej – daje czas na oswojenie tematu, uspokojenie emocji i pozostaje w pamięci dłużej niż sama część warsztatowa. W Chełmie taki model działania ma prosty sens: im wcześniej młodzi ludzie nauczą się rozpoznawać przemoc i na nią reagować, tym większa szansa, że nie zostaną z nią sami.

na podstawie: MOPR Chełm.