Czym zajmuje się ortopeda?

6 min czytania
Czym zajmuje się ortopeda?

Przewlekły ból kręgosłupa, nawracające skręcenia stawu skokowego czy ograniczenie ruchu w barku to sygnały, że układ ruchu przestaje pracować prawidłowo. Ortopeda zajmuje się diagnostyką oraz leczeniem schorzeń kości, stawów, więzadeł, ścięgien i mięśni, dbając nie tylko o usunięcie bólu, ale przede wszystkim o przywrócenie stabilności i prawidłowej biomechaniki. Wczesna konsultacja pozwala Wam uniknąć przewlekłych zmian zwyrodnieniowych i długotrwałej rehabilitacji.

  • Ortopeda leczy ostre urazy narządu ruchu powstałe podczas sportu i codziennej aktywności
  • Przewlekły ból stawów i kręgosłupa może świadczyć o rozwijającej się chorobie zwyrodnieniowej
  • Wady postawy oraz zaburzenia osi kończyn wpływają na przeciążenia i wymagają specjalistycznej oceny
  • Diagnostyka obrazowa w ortopedii pozwala precyzyjnie określić źródło dolegliwości
  • Leczenie zachowawcze i operacyjne ma na celu trwałe przywrócenie sprawności oraz zapobieganie nawrotom

Ortopeda leczy ostre urazy narządu ruchu powstałe podczas sportu i codziennej aktywności

Skręcenie stawu skokowego, zerwanie więzadła krzyżowego przedniego (ACL), uszkodzenie łąkotki czy złamanie nadgarstka to jedne z najczęstszych przyczyn pilnej konsultacji ortopedycznej w Polsce. Dane epidemiologiczne wskazują, że urazy skrętne stawu skokowego stanowią nawet 20–30% wszystkich urazów sportowych, a uszkodzenie ACL dotyczy rocznie kilkudziesięciu tysięcy osób aktywnych fizycznie.

Jak podkreśla jeden z ortopedów Nowa Ortopedia:

„W ostrym urazie liczy się precyzyjna ocena w pierwszych dniach. Jeśli przegapimy niestabilność, staw zaczyna zużywać się szybciej. Naszym celem nie jest tylko zrost czy zagojenie więzadła, ale przywrócenie prawidłowej biomechaniki”.

Ostry uraz narządu ruchu oznacza nagłe przekroczenie fizjologicznego zakresu ruchu lub zadziałanie siły przekraczającej wytrzymałość więzadeł, kości czy ścięgien. Objawy alarmowe obejmują:

  • szybko narastający obrzęk i krwiak,
  • niestabilność stawu („uciekanie” kolana, kostki),
  • ograniczenie zakresu ruchu,
  • ból uniemożliwiający obciążenie kończyny.

Ortopeda przeprowadza badanie kliniczne (np. test Lachmana w ocenie ACL, test szuflady przedniej w stawie skokowym, testy łąkotkowe McMurraya), a następnie dobiera diagnostykę obrazową – RTG w celu wykluczenia złamania, USG do oceny tkanek miękkich lub rezonans magnetyczny w przypadku podejrzenia uszkodzeń więzadeł i chrząstki.

Wyspecjalizowane ośrodki, takie jak Nowa Ortopedia , prowadzą pacjenta od diagnostyki przez leczenie – zachowawcze lub operacyjne – aż po kontrolowaną rehabilitację. W przypadku niestabilności kolana czy barku szybka kwalifikacja do rekonstrukcji zmniejsza ryzyko wtórnych uszkodzeń chrząstki i przyspieszonego rozwoju zmian zwyrodnieniowych.

Przewlekły ból stawów i kręgosłupa może świadczyć o rozwijającej się chorobie zwyrodnieniowej

Ból utrzymujący się powyżej 3 miesięcy przestaje być wyłącznie objawem przeciążenia – często oznacza proces degeneracyjny. Choroba zwyrodnieniowa stawów (ChZS) dotyczy w Polsce około 2–3 milionów osób, a radiologiczne cechy zmian w obrębie kolana stwierdza się nawet u 30% populacji po 40. roku życia.

Mechanizm obejmuje stopniową utratę chrząstki stawowej, przebudowę kości podchrzęstnej oraz przewlekły stan zapalny błony maziowej. W kręgosłupie dochodzi do odwodnienia krążków międzykręgowych, obniżenia ich wysokości i wtórnego przeciążenia stawów międzywyrostkowych. Objawy typowe dla procesu zwyrodnieniowego to:

  • ból nasilający się przy obciążeniu i zmniejszający w spoczynku,
  • sztywność poranna trwająca krócej niż 30 minut,
  • ograniczenie ruchu,
  • trzeszczenia i uczucie „blokowania” stawu.

Diagnostyka obejmuje RTG z oceną według skali Kellgrena-Lawrence’a, rezonans magnetyczny w przypadku podejrzenia uszkodzeń chrząstki lub struktur nerwowych oraz analizę osi kończyn dolnych. W Nowa Ortopedia plan leczenia ustalany jest indywidualnie – od modyfikacji obciążeń i rehabilitacji, przez iniekcje dostawowe (kwas hialuronowy, PRP), aż po leczenie operacyjne w zaawansowanych stadiach.

Specjalista ortopedii z Nowa Ortopedia zwraca uwagę:

„Przewlekły ból to sygnał, że staw traci zdolność adaptacji do obciążeń. Im wcześniej wdrożymy leczenie przyczynowe – korekcję osi, stabilizację, terapię biologiczną – tym większa szansa na spowolnienie zmian i uniknięcie endoprotezy”.

Wczesna, precyzyjna diagnostyka oraz leczenie ukierunkowane na przyczynę, a nie wyłącznie na objaw bólowy, pozwalają zachować sprawność i ograniczyć progresję choroby zwyrodnieniowej.

Wady postawy oraz zaburzenia osi kończyn wpływają na przeciążenia i wymagają specjalistycznej oceny

Koślawość kolan, szpotawość podudzi, płaskostopie czy rotacyjne ustawienie kończyn dolnych zmieniają rozkład sił w stawach nawet o kilkadziesiąt procent. W osiowej deformacji kolana typu varus obciążenie przyśrodkowego przedziału stawu może wzrosnąć ponad dwukrotnie, co przyspiesza rozwój zmian zwyrodnieniowych. Organizm przez lata kompensuje nieprawidłową biomechanikę, aż dochodzi do przeciążenia chrząstki, łąkotek, ścięgien i kręgosłupa.

Specjalistyczna ocena ortopedyczna obejmuje:

  • analizę osi kończyn dolnych w badaniu klinicznym i na zdjęciu RTG całych kończyn w projekcji stojącej (tzw. long-leg standing X-ray),
  • ocenę długości kończyn i symetrii miednicy,
  • badanie stabilności stawów (kolano, skokowy, biodro),
  • analizę wzorca chodu oraz kontroli nerwowo-mięśniowej,
  • ocenę ustawienia kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej.

Nieleczone zaburzenia osi prowadzą do:

  • przyspieszonego zużycia jednego przedziału stawu kolanowego,
  • nawracających skręceń stawu skokowego,
  • przewlekłych zespołów bólowych pasma biodrowo-piszczelowego,
  • przeciążenia stawów międzywyrostkowych kręgosłupa lędźwiowego,
  • asymetrycznego zużycia chrząstki biodra.

W praktyce ortopedycznej korekcja może obejmować wkładki ortopedyczne, terapię manualną i trening stabilizacji, a w wybranych przypadkach – zabiegi operacyjne, takie jak osteotomia korekcyjna przy znacznej deformacji osi.

Diagnostyka obrazowa w ortopedii pozwala precyzyjnie określić źródło dolegliwości

Ból stawu czy kręgosłupa bez potwierdzenia w badaniach obrazowych nie daje pełnego obrazu problemu. W ortopedii decyzje terapeutyczne opierają się na korelacji objawów klinicznych z obrazem struktur kostnych i tkanek miękkich.

Diagnostyka obejmuje:

  • RTG cyfrowe – ocena osi kończyn, zwężenia szpary stawowej, zmian zwyrodnieniowych wg Kellgrena-Lawrence’a,
  • USG narządu ruchu – dynamiczna ocena ścięgien, więzadeł, wysięku i kaletek,
  • Rezonans magnetyczny (MRI) – dokładna analiza chrząstki, obrąbka, łąkotek, więzadeł i struktur nerwowych,
  • Tomografia komputerowa (CT) – szczegółowa ocena struktur kostnych i planowanie zabiegów korekcyjnych,
  • zdjęcia osiowe całych kończyn dolnych – niezbędne przy planowaniu osteotomii lub endoprotezoplastyki.

W Nowa Ortopedia diagnostyka obrazowa stanowi element spójnego procesu leczenia – badania są analizowane pod kątem biomechaniki stawu, a nie wyłącznie opisu radiologicznego. Ocena obrazowa służy:

  • kwalifikacji do leczenia małoinwazyjnego (np. artroskopii),
  • ocenie stopnia uszkodzenia chrząstki przed terapią biologiczną,
  • planowaniu korekcji konfliktu udowo-panewkowego,
  • określeniu zaawansowania zmian zwyrodnieniowych przed decyzją o endoprotezie.

Precyzyjna diagnostyka skraca ścieżkę leczenia, ogranicza liczbę nieskutecznych terapii i pozwala zaplanować postępowanie ukierunkowane na rzeczywistą przyczynę bólu.

Leczenie zachowawcze i operacyjne ma na celu trwałe przywrócenie sprawności oraz zapobieganie nawrotom

Postępowanie dobiera się w zależności od rozpoznania, stopnia uszkodzenia tkanek oraz poziomu aktywności pacjenta.

Leczenie zachowawcze obejmuje:

  • precyzyjnie prowadzoną fizjoterapię ukierunkowaną na stabilizację i kontrolę nerwowo-mięśniową,
  • terapię iniekcyjną (kwas hialuronowy, PRP, BMAC w wybranych wskazaniach),
  • modyfikację osi obciążenia (wkładki, ortezy, reedukacja chodu),
  • farmakoterapię krótkoterminową w fazie ostrej.

W przypadku utrzymującej się niestabilności, konfliktu kostnego lub zaawansowanych uszkodzeń chrząstki wdraża się leczenie operacyjne, najczęściej technikami małoinwazyjnymi:

  • artroskopia stawu (kolano, biodro, bark),
  • rekonstrukcje więzadeł,
  • szycie obrąbka,
  • osteotomie korekcyjne,
  • endoprotezoplastyka w zaawansowanej chorobie zwyrodnieniowej.

Wyspecjalizowane ośrodki, takie jak Nowa Ortopedia, prowadzą leczenie etapowo – od kwalifikacji, przez zabieg, po kontrolowaną rehabilitację – aby ograniczyć ryzyko nawrotu objawów i reoperacji. W praktyce klinicznej to właśnie brak korekcji przyczyny (np. osi kończyny, niestabilności rotacyjnej) jest najczęstszym powodem powrotu bólu.

Połączenie nowoczesnej ortopedii z precyzyjną Diagnostyką i Fizjoterapią

Skuteczne leczenie narządu ruchu wymaga spójnego systemu: diagnostyki, terapii i monitorowania efektów. W Nowa Ortopedia wszystkie te elementy funkcjonują pod jednym dachem, co skraca ścieżkę leczenia i eliminuje przypadkowość decyzji terapeutycznych.

Model pracy obejmuje:

Specjalizacja lekarzy

  • Każdy ortopeda-chirurg zajmuje się konkretnym obszarem: biodro, kolano, bark, stopa i staw skokowy czy kręgosłup.
  • Pacjent kierowany jest bezpośrednio do specjalisty właściwego dla danego problemu, co zwiększa trafność kwalifikacji do leczenia.

Bezpieczna diagnostyka na miejscu

  • USG narządu ruchu wykonywane podczas wizyty umożliwia dynamiczną ocenę ścięgien i więzadeł.
  • W razie potrzeby planowane są badania MRI, RTG osiowe lub tomografia komputerowa do precyzyjnego planowania zabiegu.
  • Decyzje terapeutyczne opierają się na korelacji obrazu klinicznego z badaniami, a nie wyłącznie na opisie radiologicznym.

Małoinwazyjne zabiegi i operacje

  • Artroskopie i techniki oszczędzające tkanki skracają hospitalizację (najczęściej 1 doba).
  • Mniejsze uszkodzenie tkanek przekłada się na szybszy powrót do aktywności zawodowej i sportowej.

Obiektywna kontrola fizjoterapii

  • Rehabilitacja prowadzona jest według IPF – Indywidualnego Programu Fizjoterapii.
  • Postępy oceniane są poprzez analizę zakresu ruchu, siły mięśniowej i kontroli stabilizacji, a program modyfikowany w zależności od wyników.

Tak zorganizowany model – ortopeda, diagnostyka i fizjoterapia w jednym miejscu – zmniejsza ryzyko rozbieżnych zaleceń i przyspiesza powrót do pełnej sprawności. W praktyce oznacza to leczenie przyczynowe, kontrolę efektów i realne zapobieganie nawrotom dolegliwości.

Autor: Zewnętrzny materiał partnerski

infochelm_kf
Serwisy Lokalne - Oferta artykułów sponsorowanych